Home » Symptomen hoge bloeddruk

Symptomen hoge bloeddruk

Hoge bloeddruk

Hoge bloeddruk - symptomen-hartklachten

Hoge bloeddruk symptomen, oorzaak, gevolgen en behandeling. Hoge bloeddruk wordt ook wel hypertensie genoemd en komt in de westerse wereld heel veel voor. Eén van de meest gevaarlijke aspecten van hypertensie is dat het heel vaak symptoomloos verloopt. Iemand met hoge bloeddruk heeft over het algemeen geen symptomen die duiden op hoge bloeddruk. Bijna een derde van de mensen met hypertensie is zich er niet van bewust dat ze een verhoogde bloeddruk hebben. De enige manier om erachter te komen of je bloeddruk te hoog is, is door je bloeddruk op regelmatige basis te laten controleren. 

Hoge bloeddruk is één van de sterkste risicofactoren voor hart- en vaatziekten. Hoge bloeddruk komt veel voor en neemt toe met de leeftijd. In de leeftijd van 25 tot 45 jaar heeft ongeveer 3% van de bevolking een verhoogde bloeddruk, bij de 45 tot 65 jarigen is dat aantal al toegenomen tot 14% en bij mensen boven de 65 jaar is dit meer dan 25%.

  

Soms kan de oorzaak van hoge bloeddruk worden weggenomen. Bij 5% van de patiënten is hoge bloeddruk het gevolg van een andere aandoening. Deze wordt dan eerst behandeld. In alle gevallen moeten tevens de overige risicofactoren worden aangepakt. Met een combinatie van dieet en medicijnen is een te hoge bloeddruk meestal goed onder controle te brengen. 

 

Wat is hoge bloeddruk?

Bloeddruk is te omschrijven als de kracht waarmee het hart het bloed in de vaten pompt. Bij het meten van de bloeddruk worden twee waarden gemeten:
  • bovendruk of systolische bloeddruk;
  • onderdruk of diastolische bloeddruk.
Het hart trekt ongeveer 60 tot 80 keer per minuut samen. Het hart pompt onafgebroken bloed door de slagaders en aders. Het bloed vervoert zuurstof en voedingsstoffen naar alle delen van het lichaam en verwijdert afvalstoffen. De hoogte van de bloeddruk is afhankelijk van de weerstand die het bloed ondervindt als het in het lichaam wordt rondgepompt. Op het moment dat het hart samentrekt, wordt er veel bloed door de slagaders geperst en wordt de druk op de vaatwanden hoger. Dit wordt de bovendruk of systolische druk genoemd. Vervolgens ontspant het hart zich waardoor de druk op de vaatwanden afneemt. Dit wordt de onderdruk of diastolische druk genoemd.

De bloeddrukwaarden worden uitgedrukt in millimeter kwik, afgekort: mm Hg. Indien een meting aangeeft dat je bloeddruk 130/90 is - hetgeen wordt uitgesproken als '130 over 90' - dan betekent dit dat je systologische waarde 130 mm Hg en je diastolische waarde 90 mm Hg is.

De ideale bloeddruk voor volwassenen is een druk van ongeveer 120/80 mm Hg. Men spreekt van een verhoogde bloeddruk bij waarden van 140/90 mm Hg of hoger. Voor mensen ouder dan 60 jaar die geen suikerziekte, familiaire hyperchlosterolemie of manifeste hart- en vaatziekten hebben, geldt een grens van 160 mm Hg systolisch.   

Een chronische verhoging van de systolische en/of diastolische bloeddruk verhoogt het risico op het ontwikkelen van harten vaatziekten, nieraandoeningen, aderverkalking (atherosclerose), oogafwijkingen en een beroerte (hersenbeschadiging). Daarom is het belangrijk om te acterhalen of je hoge bloeddruk hebt, zodat behandeling ingezet kan worden om de bloeddruk te normaliseren en complicaties te voorkomen.
 
Vroeger werd gedacht dat de stijging van de diastolische bloeddruk een groter risico vormde dan de systolische verhoging, maar het is nu bekend dat bij mensen 50 jaar of ouder systolische hypertensie een groter risico vertegenwoordigt.

Wat zijn de symptomen van hoge bloeddruk?

Ongecompliceerde hoge bloeddruk treedt meestal op zonder symptomen (in stilte) en daarom wordt het ook sluipmoordenaar genoemd. Het wordt zo genoemd omdat hoge bloeddruk op den duur kan le hartaanvallen of beroertes. Ongecompliceerde hypertensiekan vele jaren of zelf decenannia onopgemerkt blijven. Dit gebeurt omdat er geen symptomen optreden en de betrokkenen niet periodiek hun bloeddruk laten controleren. 
 
Sommige mensen met ongecompliceerde hypertensie krijgen toch last van verschijnselen als hoofdpijn, duizeligheid, kortademigheid en wazig zien, meestal als de bloeddruk fors verhoogd is. Mogelijke andere symptomen hoge bloeddruk zijn oorsuizingen, hartkloppingen, dansende vlekjes voor de ogen, neusbloedingen, spierzwakte en krampen.
 

Wat is de oorzaak van hoge bloeddruk?

In de meeste gevallen is er geen duidelijke lichamelijke oorzaak aan te wijzen voor een hoge bloeddruk. Een enkele keer is hoge bloeddruk het gevolg van een ziekte van de nieren of de bijnieren. Bepaalde leef- en eetgewoonten kunnen een nadelige invloed op de bloeddruk hebben:
  • Roken;
  • Overgewicht;
  • Weinig lichaamsbeweging;
  • Overmatig alcoholgebruik;
  • Veel stress.

Gevolgen van hoge bloeddruk

Van een te hoge bloeddruk merk je meestal niets. Als de bloeddruk langere tijd te hoog is, kan dit ernstige gevolgen hebben voor de gezondheid. Door de hoge bloeddruk kan vaatwandbeschadigingen ontstaan, wat leidt tot aderverkalking. Ook treedt verdikking van de vaatwand op waardoor deze minder elastisch wordt. De weerstand in de bloedvaten neemt toe, waardoor het hart steeds harder moet werken om het bloed rond te pompen. Dit kan leiden tot een verdikte hartspier of uiteindelijk tot een verzwakt hart (hartfalen). Vernauwing van de kransslagaders die het hart van zuurstof voorzien, kan een hartinfarct tot gevolg hebben. Vernauwing van de slagaders die de hersenen van bloed voorzien, kan tot een beroerte (herseninfarct) leiden. Ook de ogen en de nieren kunnen door hoge bloeddruk worden beschadigd, hetgeen kan uimonden in nierinsufficiëntiewaardoor dialyse nodig wordt. Ook kan er schade aan de ogen ontstaan, wat kan leiden tot gedeeltelijke of gehele blindheid. 

De slagaderen die het eerst te lijden hebben van hoge bloeddruk zijn die in de hersenen. Daarna komen het hart, de nieren en de ogen en later komen daar ook de aorta en de slagaderen in de benen bij. 
 
Het risico op hart- en vaatziekten wordt niet alleen door de bloeddruk bepaald. Ook risicofactoren als roken, een te hoog cholesterolgehalte, suikerziekte en hart- en vaatziekten in de directe familie vergroten het risico.
 

Hoge bloeddruk behandeling: medicijnen

Er zijn vele tientallen medicijnen tegen hoge bloeddrk beschikbaar. De hoofdgroepen zijn:

  • Diuretica of plaspillen. Diuretica zijn pillen waardoor men meer gaat plassen. Meer plassen betekent meer vocht verliezen, wat bij hoge bloeddruk het hart kan ontlasten. De hoeveelheid bloed neemt af en de bloeddruk daalt. Nadeel is dat door het plassen ook kalium wordt uitgescheiden. Er bestaan ook kaliumsparende diuretica, die minder kaliumuitscheiden dan de andere plasmiddelen. Veelgebruikte diuretica zijn hydrochloorthiazide en furosemide (Lasix® en vele combinatiepreperaten, waarin meer dan één middel is verwerkt.
  • Bètablokkers. Deze zorgen ervoor dat het hart wat langzamer gaat kloppen. Bètablokkers blokkeren de opname van stresshormonen, waardoor ze hun werk niet kunnen doen en het hart rustiger klopt en de bloeddruk daalt. Voorbeelden hiervan zijn propranolol (Inderal®), metoprolol (Selokeen®), atenolol (Tenormin®), nebivolol (Nebiler®), enz.
  • Calciumantagonisten. Calciumantagonisten verminderen de hoeveelheid calcium die uit bloedvaten in de spiercellen komt, waardoor die spieren zich ontspannen en de bloedvaten verwijden en de bloeddruk lager wordt. Voorbeelden zijn nifedipine (Adalat®), diltiazem (Tildiem®), amlodipine (Norvasc®), barnidipine (Cyress®) en vele andere.
  • ACE-remmers. ACE-remmers voorkomen de normale vorming van het hormoon angiotensine II, welke de bloedvaten doet samentrekken. Doordat ACE-remmers de hoeveelheid angiotensine II in het bloed verlagen, verwijden de bloedvaten zich zodat de bloeddruk verlaagd. Voorbeelden van ACE-remmers zijn captopril (Capoten®), enalapril (Rinitec®), perindopril (Coversyl®), quinapril (Acupril®), fosinopril (Newace®), lisinopril (Novatec® of Zestril®) en andere.
  • Angiotensine-II-receptoranantagonistenAngiotensine II-antagonisten blokkeren de receptoren voor angiotensine II , waardoor het hormoon niet zijn bloedvatvernauwende werk kan doen met als resultaat dat de bloedvaten zich verwijden en de bloeddruk afneemt. Voorbeelden zijn Losartan (Cozaar®), valsartan (Diovan®), irbesartan (Aprovel®), temmisartan (Micardis®) en andere.
  • Alfablokkerende middelen. Deze werken vaatverwijdend. Voorbeelden hiervan zijn doxazosine (Cardura®), prazosine (Minipress®), ketanserine (Ketensin®) en andere. 
  • Combinatiepreparaten, vooral van een plaspil met een bèteblokker of een ACE-remmer.
Hoge bloeddruk behandeling: medicijnen - symptomen-hartklachten

Hoge bloeddruk behandeling: verandering van leefstijl

Verandering van leefstijl kan de hoge bloeddruk aanzienlijk doen verminderen. De adviezen bestaan uit:

  • Stoppen met roken.
  • Minder alcoholgebruik bij overmatig gebruik.
  • Afvallen bij overgewicht en streven naar een gezond gewicht.
  • Gezond eten door het eten van veel fruit, groenten, volle granen en vetarme zuivelproducten, inclusief vlees, vis, gevogelte, noten en bonen. Men moet flink minderen in het gebruik van zout (natriumbeperkt dieet), verzadigd vet, snoep en rood vlees.
  • Lichaamsbeweging. Dagelijks gedurende ten minste een half uur regelmatige lichamelijke activiteit.
Hoge bloeddruk behandeling: verandering van leefstijl - symptomen-hartklachten

Hoge bloeddruk tijdens zwangerschap leidt tot lager IQ kind

Hoge bloeddruk tijdens zwangerschap leidt tot lager IQ kind - symptomen-hartklachten

Onderzoek van de Universiteit van Helsinki laat zien dat een hoge bloeddruk mogelijk een negatieve invloed heeft op het IQ van het kind op latere leeftijd. De kinderen van moeders die hypertensie hebben tijdens de zwangerschap scoren lager op IQ-tests 20 en 68 jaar na de geboorte, volgens deze studie welke is gepubliceerd in het vakblad van de American Academy of Neurology. Het is het eerste onderzoek dat een verband legt tussen hoge bloeddruk tijdens de zwangerschap en intelligentie op volwassen leeftijd.

In het Finse onderzoek werden op twee momenten in hun leven de cognitieve vaardigheden van 400 mannen getest. Op 20-jarige leeftijd en nog een keer op de gemiddelde leeftijd van 69. Degenen van wie de moeder tijdens de zwangerschap een hoge bloeddruk had, scoorden op beide leeftijden lager in de tests. Ook verslechterden hun scores sneller met de jaren dan die van hun leeftijdsgenoten. Op 69-jarige leeftijd scoorden ze gemiddeld 4.4 punten lager in de denkvaardigheidstests dan kinderen van moeders die geen hoge bloeddruk hadden tijdens de zwangerschap. Het grootste verschil was merkbaar bij vragen waarbij de mannen wiskundig moesten redeneren.

Hypertensie bij de moeder heeft invloed op de ontwikkeling van de hersenen van de foetus. Ofschoon een hoge bloeddruk soms kan worden behandeld met medicatie, kan het ook voorkomen dat de baby vroegtijdig moet worden gehaald met alle risico’s voor de pasgeborene. Men adviseert vrouwen daarom om te zorgen dat hun lichaam zo gezond mogelijk is voordat ze aan een zwangerschap beginnen. Hiermee verkleinen zij het risico op problemen zoals een te hoge bloeddruk tijdens de zwangerschap.

Bron: Universiteit van Helsinki, 1 oktober 2012

Overgewicht en hoge bloeddruk versnellen cognitieve achteruitgang

Overgewicht en hoge bloeddruk versnellen cognitieve achteruitgang - symptomen-hartklachten

Overgewicht en hoge bloeddruk versnellen de mentale achteruitgang van mensen die ouder zijn dan 50 jaar, zo laat onderzoek zien.

  • 50-plussers met hoge bloeddruk of overgewicht (obesitas) lijden sneller geheugenverlies en hebben meer moeite met cognitieve functies.
  • Risicofactoren zoals hart- en vaatziekten en diabetes (suikerziekte) versnellen de geestelijke achteruitgang.
  • Obese deelnemers hebben hersenen die 3,8 jaar ouder zijn dan die iemand met een gezond gewicht.
  • Onderzoek geeft steun voor het verband tussen dementie en midlife obesitas.

Obesitas en hoge bloeddruk leiden tot een snellere mentale achteruitgang bij 50-plussers, zo laat onderzoek zien. Een studie toont aan dat dik zijn en de aanwezigheid van hoge bloeddruk en andere zogenaamde metabole risicofactoren, niet alleen slecht is voor de gezondheid van je lichaam, maar ook voor je brein. Mensen die veel te dik zijn hebben als ze ouder worden veel meer moeite met cognitieve functies en hun geheugen werkt minder goed, dan mensen met een normaal gewicht, zo blijkt uit een omvangrijke studie die op 20 augustus 2012 is gepubliceerd in het tijdschrift Neurology.

In het onderzoek werden 6.401 deelnemers tussen de 35-55 jaar gedurende 10 jaar gevolgd. In die periode werden ze drie keer onderworpen aan testen om hun geheugen en andere cognitieve vaardigheden in kaart te brengen. De deelnemers met overgewicht en ongezonde metabolische veranderingen lieten een veel snellere achteruitgang zien bij de cognitieve testen dan de gezonde deelnemers. Het onderzoek geeft steun voor het verband tussen dementie en midlife obesitas.

Het onderzoek toont ook aan dat obese deelnemers die metabolisch gezien normaal waren, toch een significante cognitieve achteruitgang ervoeren. Alle zwaarlijvige deelnemers, ongeacht hun metabolische gezondheid, vertoonden een slecht cognitief profiel.

Aan het begin van de studie was de gemiddelde leeftijd van de deelnemers 50. Drieënvijftig procent had een normaal gewicht, 38% had overgewicht en 9% had obesitas. Bij 31% van alle deelnemers was sprake van metabole risicofactoren.

Ongeveer 60% van de 582 obese deelnemers (dat zijn 350 personen), had twee of meer metabole risicofactoren en werden beschouwd als 'metabolisch abnormaal'. Voor deze deelnemers, de cognitieve achteruitgang was gemiddeld 22,5% sneller dan bij deelnemers met een normaal gewicht en die beschouwd werden als 'metabolisch normaal'.

En de obese deelnemers met risicofactoren waren toen ze begonnen aan de studie cognitief ouder dan een metabolisch normaal persoon die zeven jaar ouder was.

Wetenschappers weten nog niet precies hoe obesitas en cognitieve achteruitgang zijn gekoppeld. Hartziekten en ontstekingen zijn er waarschijnlijk bij betrokken. Bij mensen met het metabool syndroom blijken er ontstekingsreacties in het lichaam op te treden zonder dat er een virus of bacterie aan te pas komt. Het metabool syndroom is een combinatie van vier veel voorkomende aandoeningen, te weten:

  • hoge bloeddruk
  • verhoogd cholesterol
  • verhoogde bloedsuikerwaarden
  • obesitas/overgewicht.

Er sprake van dit syndroom als ten minste drie van de bovenstaande risicofactoren aanwezig zijn.

De negatieve impact op het cognitief functioneren komt waarschijnlijk door microscopische hersenschade die in de loop van de jaren ontstaat. Verhoogde bloedsuikerwaarden en hypertensie kunnen bijdragen aan veranderingen in de bloedvaten en de hersenen. Vetweefsel kan leiden tot hormonale onevenwichtigheden die een negatieve invloed hebben op de hersenen.

Leefstijlfactoren die samenhangen met obesitas kunnen een rol spelen. Deze personen bewegen waarschijnlijk ook minder, terwijl bewegen heel belangrijk is voor ons denkvermogen en geheugen.

Deelnemers met een normaal gewicht maar met metabole risicofactoren, wat neerkomt op ongeveer 18% van de deelnemers, presteerden in cognitief opzicht slechter dan deelnemers met een normaal gewicht zonder risicofactoren. Geen van de groepen kon de tand des tijd weerstaan. In de 10 jaar dat het onderzoek liep, liet elke groep een achteruitgang zien in de cognitieve functies.


Bron: The Wall Street Journal: Obesity in Middle Age May Hasten Cognitive Decline. 21 augustus 2012.

Lees verder


Geschreven door



Nieuws hart- en vaatziekten

Nieuws hart- en vaatziekten - symptomen-hartklachten

Hartinfarct symptomen en behandeling

Hartinfarct symptomen en behandeling - symptomen-hartklachten

Startpagina

Startpagina - symptomen-hartklachten

Aandoeningen A-Z symptomen en behandeling

Aandoeningen A-Z symptomen en behandeling - symptomen-hartklachten

Website over aandoeningen en gezondheid